Over incontinentie

Urine-incontinentie is een probleem van het urinewegstelsel, dat uit 2 nieren bestaat die beide via een ureter of urineleider verbonden zijn met de blaas. De blaas heeft één uitgang, de urethra, die de urine uit het lichaam voert.
 
De nieren verwijderen de afvalstoffen uit het bloed en produceren urine. De urineleiders voeren de urine van de nieren naar de blaas, waar de urine wordt opgeslagen totdat deze uit het lichaam wordt afgevoerd via de urethra. Een kringspier of sfincter controleert de activiteit van de urethra.

In normale omstandigheden blijft de urine in de blaas totdat er gelegenheid is om te urineren, maar bij incontinentie functioneert een deel van het urinewegstelsel niet naar behoren.

Incontinentie houdt in dat er een onvrijwillig controleverlies is over de blaas of darm. Het is dus een symptoom en geen op zichzelf staande aandoening. Er zijn veel verschillende aandoeningen en stoornissen die incontinentie veroorzaken, waaronder aangeboren afwijkingen, de gevolgen van een operatieve ingreep, zenuwbeschadigingen en infecties en veranderingen ten gevolge van ouderdom. Het kan ook een gevolg zijn van zwangerschap of bevalling.

Incontinentie komt voor bij kinderen, mannen en vrouwen van alle leeftijden. 1 Op de 4 vrouwen en 1 op de 8 mannen krijgen er in hun leven mee te maken.

De mate van deze aandoening varieert eveneens– bij urine-incontinentie, van af en toe kleine druppeltjes tot incidenteel verlies van de controle over de blaas of een totaal onvermogen om de urine op te houden.

Lees hier meer over de verschillende vormen, oorzaken en behandelingen van incontinentie.

Ouder worden betekent dat er een aantal veranderingen plaatsvinden in het urinewegstelsel die incontinentie kunnen veroorzaken:

- Een minder elastische blaas – leidt tot minder capaciteit en frequentere urinelozing.
- Het urinevolume is hoger – de nieren zijn minder goed in staat om de urine te concentreren.
- Een verzwakte blaasspier leidt tot onvolledige lediging van de blaas.
- Toename van spontane samentrekkingen van de blaasspier.
- Minder in staat om het plassen uit te stellen.
- Minder druk op de afsluiting van de urethra.

Ofschoon veel oudere mannen en vrouwen hier mee te maken hebben, moet urine-incontinentie niet gezien worden als een normale ontwikkeling in het verouderingsproces. Het is een stoornis in het lichamelijke of psychische proces van urine-opslag en blaaslediging op het daarvoor geschikte moment. Dit kan vaak worden behandeld.  

Veel oudere mensen worden onnodig geplaagd door ongemak en schaamte ten gevolge van incontinentie. Professionele zorgverlening kan veel patiënten en hun familieleden helpen deze aandoening met succes aan te pakken. Discrete en effectieve incontinentiematerialen kunnen voor een groot deel de negatieve effecten voorkomen en ervoor zorgen dat de patiënt weer een normaal leven kan leiden.
 

Kwetsbare bejaarden hebben vaak professionele continentiezorg nodig – thuis of in een verpleeghuis. Vooral veroudering van het urinewegstelsel is de oorzaak van incontinentie. Maar ook andere factoren kunnen meespelen, zoals verlies van mobiliteit of dementie. Moeilijk het toilet kunnen bereiken of niet kunnen aangeven dat men naar het toilet moet, kunnen redenen zijn voor continentiezorg.

Continentie is vooral belangrijk in verband met het ernstig verzwakkende effect dat incontinentie heeft op kwetsbare bejaarden. Er bestaat een verhoogd risico op huidaandoeningen, doorligwonden, infecties en slaapproblemen. Om nog maar te zwijgen over de emotionele en sociale problematiek die kan ontstaan.

De gezondheid en de kwaliteit van leven kan door een goede aanpak van hun incontinentie worden gewaarborgd. Vaak kan de patiënt dat zelf, nadat hij geleerd heeft hoe het werkt.

Verzorgers kunnen hun keuze voor een product of hun werkwijze ook opnieuw onder de loep nemen om ervoor te zorgen dat de gevolgen van incontinentie tot een minimum beperkt worden.

Klik hier voor meer informatie en tips over optimale zorg.