Woordenlijst

Klik op de rij letters hieronder voor de uitleg.

Urineretentie

Urineretentie is een van de oorzaken van incontinentie. Het betekent dat de lediging van de blaas gestoord wordt: de urine stroomt onregelmatig, plassen kost extra moeite of wanneer men probeert te plassen, duurt het even voordat de urinestroom op gang komt. Aangezien de blaas vol blijft, kan dit tot incontinentie leiden.

Inspanningsincontinentie

Urine-incontinentie die optreedt bij een plotselinge lichamelijke inspanning, zoals hoesten, niezen, lachen, sporten of zwaar tillen. Gewoonlijk gaat het om kleine hoeveelheden urine, maar het hangt ervan af hoe vol de blaas is wanneer de abdominale druk optreedt. Stressincontinentie houdt meestal verband met een verzwakking van de bekkenbodemspieren en kan het gevolg zijn van lichamelijke veranderingen die zich voordoen tijdens de zwangerschap, de geboorte en de menopauze.

Nadruppelen

Hierbij wordt de blaas niet volledig geleegd en blijft er urine lekken na het urineren. Dit komt ook voor bij een vergrote prostaat of zwakke bekkenbodemspieren. Nadruppelen wordt behandeld met een combinatie van bekkenbodemoefeningen om de sluitspier te versterken, en aftappen van de urinebuis na het legen.

Bekkenbodemdisfunctie

Wanneer iemand zich wil ontlasten, moeten de bekkenbodemspieren ontspannen, zodat het rectum kan worden geleegd. Terwijl de bekkenbodemspieren ontspannen, trekken de buikspieren samen om de stoelgang uit het rectum te duwen. Personen met een bekkenbodemdisfunctie hebben de neiging om de bekkenbodemspieren samen te trekken in plaats van te ontspannen. Wanneer dit gebeurt terwijl zij zich trachten te ontlasten, duwen zij in feite tegen een onbuigzame muur van spieren.

Bekkenbodemoefeningen

Bekkenbodemoefeningen slaan op het samentrekken en ontspannen van de bekkenbodemspieren, met de bedoeling de ondersteuning van de blaas en het dichthouden van de urinebuis te verbeteren. Deze oefeningen hebben het meeste effect bij stressincontinentie en gemengde incontinentie, maar kunnen ook van nut zijn bij aandrangincontinentie.

Overactieve blaas

We spreken van een overactieve blaas wanneer ze sterk samentrekt en de spieren rond de urinebuis (het kanaal dat de urine uit de blaas naar buiten voert) de urine niet kunnen tegenhouden.

Gemengde incontinentie

Hierbij is letterlijk sprake van gemengde symptomen. Meestal gaat het om een combinatie van stressincontinentie en aandrangincontinentie. Als u beide soorten hebt, is er gewoonlijk een soort die meer problemen veroorzaakt dan de andere. In dat geval moet u zich eerst op de meest voorkomende symptomen richten.

Een prikkelbare blaas

We spreken van een prikkelbare blaas wanneer ze sterk samentrekt en de spieren rond de urinebuis (het kanaal dat de urine uit de blaas naar buiten voert) de urine niet kunnen tegenhouden.

Incontinentie behandelingen

Wie last heeft van urineverlies, kan kiezen tussen uiteenlopende aanbevolen behandelingen en methoden. U kunt bijvoorbeeld uw levensstijl aanpassen door middel van blaastraining of bekkenbodemoefeningen, die uw spieren versterken. Wat ook vaak kan helpen, is het patroon van de vochtopname en -afvoer veranderen, of afslanken.

Incontinentie management

Of u nu zelf last heeft van een zwakke blaas of iemand met incontinentie verzorgt, er zijn tal van producten en behandelingen voor incontinentie die echt kunnen helpen.

Incontinentie

Incontinentie of incontinent zijn kan verwijzen naar zowel urine- als ontlastingsincontinentie.

Een droge overactieve blaas

We spreken van een droge overactieve blaas wanneer ze sterk samentrekt en de spieren rond de urinebuis (het kanaal dat de urine uit de blaas naar buiten voert) de urine niet kunnen tegenhouden.

Dermatologisch getest

Het testen van producten om te garanderen dat ze in de praktijk huidvriendelijk zijn.

Een zwakke blaas

Een zwakke of instabiele blaas is moeilijk onder controle te houden, wat kan leiden tot het ongewild lozen van urine. Er zijn veel verschillende oorzaken van een zwakke blaas bij zowel mannen als vrouwen.

Blaastraining

Blaastraining is een gedragstechniek die bedoeld is om meer urine in de blaas te kunnen houden, zodat u minder vaak moet plassen. Na verloop van tijd raakt de blaas minder snel geprikkeld en kan ze grotere hoeveelheden urine ophouden. Een blaasdagboek (ook urinedagboek genoemd) is de eerste stap in het behandelen van aandrangincontinentie en het uitwerken van een blaastraining.

Blaasdagboek

Blaasdagboek, ook urinedagboek genoemd. Door bij te houden hoe vaak en hoeveel u geplast heeft, en hoeveel u iedere dag gedronken heeft, kan u samen met de artsen de mate en vorm van urineverlies en de aangewezen behandeling bepalen.

Bedwateren

Bedwateren (enuresis in het medische jargon) is het onvrijwillig lozen van urine. Als het ’s nachts tijdens de slaap gebeurt, noemen we het enuresis nocturna.

Gemengde incontinentie

Hierbij is letterlijk sprake van gemengde symptomen. Meestal gaat het om een combinatie van stressincontinentie en aandrangincontinentie. Als u beide soorten hebt, is er gewoonlijk een soort die meer problemen veroorzaakt dan de andere. In dat geval moet u zich eerst op de meest voorkomende symptomen richten.

Nadruppelen

Hierbij wordt de blaas niet volledig geleegd en blijft er urine lekken na het urineren. Dit komt ook voor bij een vergrote prostaat of zwakke bekkenbodemspieren.

Odour Control™

Odour Control™ helpt het ontstaan van geurtjes voorkomen.

Urine-incontinentie

Moeite om de blaas onder controle te houden, wat kan leiden tot onopzettelijk urineverlies.

Enuresis

Enuresis (ook wel bedwateren genoemd) is het onvrijwillig lozen van urine. Als het 's nachts gebeurt, noemen we het enuresis nocturna.

Te weinig actieve blaas

Als uw blaas te weinig actief is, bevat deze veel meer urine dan normaal. Omdat u niet kunt voelen wanneer de blaas vol is, verliest u kleine hoeveelheden urine als de druk in de blaas stijgt.

Prostaat

Een klier bij mannen, die zich bevindt onderaan bij de blaas en rond de plasbuis. De prostaat produceert een vloeistof bij de ejaculatie. Bij oudere mannen wordt de klier soms groter en blokkeert dan de plasbuis. Een symptoom hiervan is een zwakke straal bij het plassen.

Spieren van het bekken

De bekkenbodemspieren vormen een brede band tussen uw benen, van het schaambeen aan de voorkant naar de onderkant van uw wervelkolom van achteren. Wanneer deze spieren verzwakken, kunnen problemen ontstaan zoals urine-incontinentie en, als de anale sluitspier niet goed meer werkt, ontlastingsincontinentie. 

Mictie

Urineren (het lozen van urine).

Menopauze

De periode waarin de menstruaties definitief ophouden

Functionele incontinentie

Hierbij is iemand niet in staat om het toilet tijdig te bereiken door de gevolgen van een lichamelijke of psychische aandoening.

Overloopincontinentie

Hierbij is er een constante of periodieke stroom urine, meestal veroorzaakt door een belemmering of zenuwbeschadiging.

Neurologische blaasaandoeningen

Schade aan de zenuwen door een ziekte kan de manier waarop de blaas en hersenen communiceren beïnvloeden. Dat leidt tot het verlies aan controle over de blaas of het onvermogen om de blaas volledig te legen.

Stressincontinentie

Urine-incontinentie die optreedt bij een plotselinge lichamelijke inspanning, zoals hoesten, niezen, lachen, sporten of zwaar tillen. Gewoonlijk gaat het om kleine hoeveelheden urine, maar het hangt ervan af hoe vol de blaas is wanneer de abdominale druk optreedt. Stressincontinentie houdt meestal verband met een verzwakking van de bekkenbodemspieren en kan het gevolg zijn van lichamelijke veranderingen die zich voordoen tijdens de zwangerschap, de geboorte en de menopauze.

Aandrangincontinentie

Aandrangincontinentie, ook droge overactieve blaas genoemd, betekent dat de detrusorspier van de blaas overactief is. Hierdoor moet u opeens plassen, waarbij u vooraf nauwelijks iets gevoeld heeft, en verliest u daarbij vaak urine. Bij ernstige gevallen kan het urineverlies groot zijn.

Bij dit soort incontinentie moet u soms ook vaker plassen dan de gebruikelijke 4-8 keer per dag. Soms ook 's nachts. In bepaalde gevallen kunt u uw blaas trainen om minder vaak te plassen en om 's nachts niet te hoeven plassen.

Dit is de meest voorkomende vorm bij mannen en wordt ook wel een overactieve blaas genoemd. U voelt opeens dringend de behoefte om te plassen en verliest zonder dat u het wilt urine. Meestal is de oorzaak een storing in de zenuwsignalen tussen de blaas en de hersenen, vaak door een vergrote prostaat of na een prostaatoperatie.