Deze site gebruikt cookies. · Wat zijn cookies? Ik ga akkoord

De TENA U-test voor gemakkelijke detectie van urineweginfecties via het incontinentieverband

De TENA U-test biedt gemakkelijke en comfortabele detectie van urineweginfecties via het incontinentieverband bij incontinente bewoners met symptomen.

De test wordt bij een normale verschoning in een schoon incontinentieverband geplaatst. Er is geen aparte urineverzameling noodzakelijk. Zowel de urineverzameling als -analyse vindt plaats terwijl de test zich in het incontinentieverband bevindt. De resultaten zijn 15 minuten na het urineren beschikbaar en blijven tot 24 uur lang geldig.

Niet-invasief

De TENA U-test is snel, niet-belastend en comfortabel voor de bewoner om te dragen. Er is geen aparte urineverzameling noodzakelijk. Zowel de urineverzameling als -analyse vindt plaats terwijl de test zich in het incontinentieverband bevindt. Pijnlijke katheterisatie wordt voorkomen en de bewoner wordt onnodig lijden bespaard.

Meer tijd voor zorg

De TENA U-test kan geïntegreerd worden in normale verschoningsroutines. Het uitvoeren van de test duurt maximaal vijf minuten. Dit is gemiddeld 70% sneller dan traditionele methoden met aparte urineverzameling en -analyse.[1] Gebruik van de TENA U-test levert meer tijd voor meer gewaardeerde zorg op.

Klinisch bewezen [2]

TENA U-test is een detectiehulp in het incontinentieverband voor herkenning van urineweginfecties, via de detectie van nitriet en/of leukocyten in de urine. De test werd als succesvol geëvalueerd in een klinisch onderzoek en is door de EU gecertificeerd als in-vitrodiagnostiek.

Tot 50% van bewoners in verpleeghuizen wordt getroffen door urineweginfecties.

Urineweginfecties (Urinary Tract Infections, UTI's) zijn de meest voorkomende bacteriële infecties in verpleeghuizen. [3] Er zijn ook andere aandoeningen met vergelijkbare symptomen. Daarom is het altijd belangrijk om urineweginfecties te detecteren of uit te sluiten om de juiste behandeling te starten.

Verbeterd welzijn voor bewoners en betere werkomgeving voor verzorgers

De TENA U-test is een geïntegreerde detectiehulp in het incontinentieverband voor het verzamelen en analyseren van urine. Het is een gloednieuwe manier voor het detecteren van urineweginfecties bij incontinente bewoners. Er is geen aparte urineverzameling noodzakelijk. De oplossing in het incontinentieverband werd in een klinisch onderzoek als succesvol geëvalueerd en draagt aantoonbaar bij aan het welzijn van de bewoners en de werkomgeving van verzorgers.

89% van het verplegend personeel vond dat de TENA U-test het comfort bij de bewoners verhoogt [4]

Volgens een casestudy in 15 verpleeghuisafdelingen in Zweden en Nederland vond 89% van het verplegend personeel dat de TENA U-test het comfort bij de bewoners verhoogt. Het veldwerk en de gegevensverzameling werd uitgevoerd door Scandinfo.

100% van het verplegend personeel ervoer een verbeterde werkomgeving met de TENA U-test [4]

Volgens een casestudy in 15 verpleeghuisafdelingen in Zweden en Nederland ervoer 100% van het verplegend personeel een verbeterde werkomgeving met de TENA U-test. Het veldwerk en de gegevensverzameling werd uitgevoerd door Scandinfo.

De TENA U-test is gemiddeld 70% sneller in vergelijking met procedures voor het verzamelen van urine met beker, houder, katheterisatie, urineverband en peilstok [1]

Plaatsing, verwijdering en uitlezing van de TENA U-test neemt maximaal vijf minuten in beslag. Traditionele methoden, zoals aparte urineverzameling en -analyse, nemen gemiddeld 16,8 minuten in beslag. Dit betekent dat de TENA U-test gemiddeld 70% sneller is dan traditionele methoden.

TENA U-test

Bekijk deze korte film voor meer informatie over het gebruik van de TENA U-test

TENA U-test
89 %

van het verplegend personeel vond dat de TENA U-test het comfort van bewoners verhoogt [1]

TENA U-test

Ontwikkeld voor incontinente bewoners met symptomen van e…

Voordelen voor bewoners, personeel en het gehele verpleeghuis

De TENA U-test is speciaal ontwikkeld voor incontinente bewoners met symptomen van urineweginfecties. Het snelle en comfortabele gebruiksproces van de detectiehulp in het incontinentieverband biedt ook voordelen voor het personeel en het verpleeghuis.

TENA U-test

Voordelen voor de bewoners

  • Geen noodzaak voor het afgeven van een urinemonster
  • Snelle, niet-belastende procedure
  • Comfortabel te dragen, waardigheid blijft behouden
  • Pijnlijke katheterisatie wordt voorkomen
  • Geen onnodig lijden

Voordelen voor het personeel

  • Geen noodzaak voor het verzamelen van een urinemonster betekent minder stress en frustratie
  • Kan geïntegreerd worden in normale verschoningsroutines
  • Meer tijd voor meer gewaardeerde zorg

Voordelen voor het verpleeghuis

  • Efficiëntere dagelijkse routines

  • Minder complicaties

  • Minder ziekenhuisopnames

  • Verbeterde zorgkwaliteit

Gemakkelijk te gebruiken en te interpreteren

Plaats de TENA U-test omgekeerd in een schoon incontinentieverband en verwijder bij de volgende verschoning. Controleer de testkaart. De resultaten zijn tot 24 uur lang geldig.

  1. Zodra er voldoende urine verzameld is, verandert de validiteitsindicator van groen in oranje.

  2. De nitrietindicatie zal veranderen van wit in roze en/of de leukocytenindicator van wit in violet als de test positief is voor urineweginfecties.

  3. De validiteitsindicator op een nieuwe TENA U-test is groen.

710x420_TENA_prof_U-test.jpg

Het toepassen van de TENA U-test

TENA U-test

Stap 1

Pas TENA U-test rechtstreeks toe in het incontinentieverband na verwijdering uit de verpakking.

TENA U-test

Stap 2

Breng het incontinentieverband zoals gewoonlijk aan. De testresultaten zijn 15 minuten na het urineren beschikbaar.

TENA U-test

Stap 3

Volg de normale routines voor het verschonen van incontinentieverband. Verwijder TENA U-test na verschoning uit het incontinentieverband.

TENA U-test

Stap 4

Lees de resultaten van de TENA U-test. Tot 24 uur lang geldig.

Wat is een urineweginfectie?

Een urineweginfectie (Urinary Tract Infection, UTI) is een bacteriële ontsteking. Dit komt voor als micro-organismen, meestal bacteriën uit het spijsverteringssysteem, de urineweg binnendringen via de opening van de urinebuis en zich daar vermenigvuldigen. De meeste ontstekingen worden veroorzaakt door stammen van Escherichia coli (E.coli), die normaal in de ingewanden aanwezig zijn. 

De urinewegen bestaan uit de nieren, de urineleider, de blaas en de urinebuis. Ontstekingen kunnen in elk deel van de urineweg ontstaan. Een onbehandelde urineweginfectie kan leiden tot blaas- en nierletsel.

Wat veroorzaakt urineweginfecties?

Urineweginfecties worden veroorzaakt door bacteriën die zichzelf vermeerderen en verspreiden. 

Dit veroorzaakt bijvoorbeeld:

  • Cystitis (blaasinfectie) 
  • Pyelonefritis (nierinfectie)  
  • Urethritis (ontsteking van de urinebuis, waardoor de urine vanuit de blaas het lichaam verlaat) 

Normaal gesproken zijn bacteriën noch andere organismen in urine aanwezig. Bacteriën die urineweginfecties veroorzaken komen veelal vanuit de anus of de vagina en bereiken de blaas en de nieren. 

Vrouwen zijn gevoeliger voor urineweginfecties omdat de urinebuis korter en gemakkelijker te bereiken is voor zich verspreidende bacteriën. Bovendien bevindt bij vrouwen de opening zich dichter bij de anus.

Welke mensen zijn vooral gevoelig voor het risico op een urineweginfectie?

Sommige mensen zijn gevoeliger voor urineweginfecties dan anderen. De volgende groepen zijn statistisch gezien gevoeliger:

Incontinente vrouwen:

Incontinente vrouwen worden 2-5 keer vaker getroffen door urineweginfectie dan continente vrouwen.

Seksueel actieve vrouwen:

Infecties komen vaak voor na seks, omdat dit de verspreiding van bacteriën naar de blaas in de hand werkt. Anticonceptie, zoals een pessarium en zaaddodende middelen, kan het normale bacteriemilieu in de urinewegen eveneens beïnvloeden. 

Zwangere vrouwen:

Fysiologische veranderingen van hormonale of mechanische aard tijdens de zwangerschap werken bacteriële infecties in de hand. Indien niet behandeld kan tot 40% van de gevallen tot nierinfecties leiden. Een test voor asymptomatische bacteriurie wordt daarom aanbevolen voor alle zwangere vrouwen.

Vrouwen met terugkerende urineweginfecties:

Frequente urineweginfecties komen soms voor bij anderszins gezonde vrouwen. "Terugkerend" betekent drie infecties per jaar of twee in de loop van zes maanden. 

Vrouwen na de menopauze:

Oudere vrouwen vinden het vaak steeds lastiger om hun blaas volledig te legen. Urine die zich in de blaas verzamelt maakt de vermeerdering van normaal gesproken kleine bacteriepopulaties mogelijk en dit kan tot infectie leiden. De redenen voor urineweginfecties bij vrouwen blijven in dergelijke gevallen echter vaak onbekend. 

Vrouwen die leiden aan urinaire obstructie:

Urinaire obstructie vertraagt de toevoer van urine naar de blaas en kan zodoende leiden tot ontwikkeling van infecties. 

Vrouwen met diabetes:

Diabetes of immuunsysteemstoornissen verhogen de kans op een urineweginfectie. 

Vrouwen met blaaskatheters:

Katheters of buisjes in de blaas veroorzaken vaak ontstekingen. 

Bewoners met verblijfskatheters zijn vooral gevoelig voor het risico van een UTI. Bij mensen die niet kunnen urineren of mensen die buiten bewustzijn of zeer ziek zijn, zijn vaak katheters voor langdurig gebruik vereist. Vooral bij oudere mensen of bij mensen met stoornissen aan het zenuwstelsel die hun blaas niet langer kunnen beheersen, is zelfs het gebruik van een levenslange katheter vaak noodzakelijk. De bacterie die zich in deze katheters ontwikkelt, kan de blaas infecteren.

Wat zijn de symptomen van een urineweginfectie?

Een urineweginfectie kan de volgende vormen aannemen:

  • vaker aandrang tot urineren 
  • oncontroleerbare aandrang tot urineren 
  • urine-incontinentie (UI) 
  • pijn bij het urineren (bijv. brandend gevoel) 
  • sterk ruikende urine 
  • wisselende hoeveelheden urine; soms meer, soms minder dan normaal 
  • pijn in bekken, buik, onderrug of zij 
  • rillingen, koorts, zweetaanvallen 
  • pijn tijdens seksueel contact

Bij senioren: als geen van de vaak voorkomende symptomen aanwezig zijn, kunnen de volgende aandoeningen desondanks veroorzaakt zijn door een symptomatische urineweginfectie:

  • verzwakking van de algemene conditie

  • hogere graad van dementie

  • plotselinge incontinentie of verhoogde graad van incontinentie

Hoe wordt de diagnose van een urineweginfectie gesteld?

De dokter zal testen uitvoeren, een nauwgezet onderzoek doen en de urine naar een laboratorium sturen voor een test op nitriet, leukocyten (witte bloedcellen) en andere waarden.

Verder kan een urinecultuur worden uitgevoerd om een positieve chemische test op nitriet en leukocyten te bevestigen en een antibiogram om de juiste antibiotica voor de behandeling te beoordelen.

Hoe wordt het behandeld?

Urineweginfecties worden veroorzaakt door bacteriën en vereisen daarom behandeling met antibiotica. Voorgeschreven antibiotica dienen gedurende de gehele voorgeschreven duur genomen te worden, zelfs als de symptomen vroeg verdwijnen.

Hoe lang houdt het aan?

Doorgaans nemen de symptomen van ontsteking na 3 tot 4 dagen af

Wat kunnen de redenen zijn van een positief leukocyt- en een negatief nitrietresultaat?

Ten minste 4 uur: dit is in de praktijk niet vaak het geval, vooral aangetroffen in ochtendurinemonsters

Geschreven bronnen: European Urinanalysis Guidelines; Scan. J. Clin. Lab. Invest., 2000; 60:1-96: Urine moet 4-8 uur in de blaas verblijven om voldoende nitriet in de urine te verzamelen voor detectie via de dipstickmethode, en daarmee voor onze test. 

Zodoende worden in de praktijk weinig positieve nitriettesten verwacht als er geen ochtendurinemonsters worden gebruikt. Aangezien een urineweginfectie de urinefrequentie wat verhoogt, blijft de urine vaak niet lang genoeg in de blaas. 

ARESC Study, Naber, 2008: In de praktijk heeft slechts 30% van vrouwelijke bacteriuriepatiënten positieve testresultaten voor nitriet.

Remmers - hoge concentraties van vitamine C; antibioticabehandeling

​​​​ Urineweginfectie vanwege niet-nitrietproducerende bacteriën of andere micro-organismen– zeer zelden – de grote meerderheid van urineweginfecties wordt veroorzaakt door E.coli

Nitrietarm dieet – zeer zelden

Stilstaande urine – Verdere reactie van nitriet op stikstof.

In de praktijk niet vaak verwacht, aangezien urinemonsters meestal binnen redelijke tijd worden verwerkt om dergelijke reacties te voorkomen.

Met de TENA U-test is dit vrijwel onmogelijk, aangezien urine na het plassen onmiddellijk door de test wordt opgenomen en de chemische reactie begint zodra de urine de testkaart binnendringt. Er is geen wijziging en geen verdere reactie van het in de urine aanwezige nitriet.

Andere oorzaken voor de aanwezigheid van leukocyten - bijv. een ander type infectie of een andere reden van ontsteking. Dient absoluut verder te worden onderzocht door een arts.

MAATREGEL: herhaling van test door middel van ochtendurinemonster

Voor TENA U-test: als de leukocytenindicator een positief resultaat toont, beschouw dit dan als een indicatie voor verdere evaluatie en informatie voor de arts om instructies te krijgen voor verdere maatregelen

Wanneer ziet u kleurgradaties met lage intensiteit?

Leukocytenindicator:

Als de bewoner slechts 15 minuten of minder voor het verschonen van het incontinentieverband en de evaluatie van de TENA U-test-resultaten heeft geplast, dan heeft de chemische reactie onvoldoende tijd gehad om een volledig signaal van een positief testresultaat te ontwikkelen. Controleer het resultaat daarom na 15 minuten opnieuw ter verificatie.

Men moet altijd aannemen dat de aanwezigheid van een paarse leukocytenindicator duidt op de aanwezigheid van de analyt en daarmee op het bestaan van een urineweginfectie en/of ontsteking.

Nitrietindicator:

De reactie van de nitrietindicator ontwikkelt heel snel en in een intensieve kleur. Het wordt daarom niet verwacht dat er zwakke kleurreacties zullen optreden. Sterk gekleurde urine, bijvoorbeeld door rode bieten of zeer lage vochtinname, kan echter leiden tot een donkerder negatief signaal. Dit kan echter nauwelijks als een positief resultaat worden opgevat. 

Houd dergelijke verstorende parameters dan ook in het achterhoofd bij het interpreteren van het testresultaat.

Kan er een vertraagde reactie in de leukocytenindicator plaatsvinden, en waarom?

Slechts in een zeer beperkt aantal gevallen treedt er een vertraagde reactie op in de leukocytenindicator. 

Redenen:

  • relatief lage leukocytwaarden nabij of rond C/O (ca. 10 leukocyten/µl), bijvoorbeeld door verontreiniging

Dit zal leiden tot karige punctuele verkleuring in de indicator. Overweeg de test te herhalen voor een duidelijk resultaat.

  • langzaam vullen van de reactiekamer met urine (de leukocyten worden vertraagd door een soort chromatografisch effect en te laat naar het reactieoppervlak getransporteerd). 

Dit zal leiden tot gedeeltelijke, maar homogene verkleuring van het indicatorveld. Overweeg de test te herhalen voor een duidelijk resultaat.

Waarom dient een geldig negatief testresultaat na 15 minuten nogmaals te worden geverifieerd?

Theoretisch kan het legen van de blaas kort voor het uitlezen van het resultaat van de TENA U-test hebben plaatsgevonden. Om de chemische reacties zich te laten voltooien en daardoor absoluut zeker te zijn dat een geldig negatief testresultaat niet langer in een positief resultaat kan veranderen, wordt een tweede controle van het resultaat na 15 minuten aanbevolen.

Hoe lang kan een TENA U-test in het bij de patiënt toegepaste incontinentieverband blijven zitten?

De TENA U-test kan in het verband van de patiënt blijven zitten tot het legen van de blaas en volgens de normale procedures voor het verschonen van incontinentieverband. Technisch gezien kan de test tot 18 uur in een bij de bewoner toegepast incontinentieverband blijven zitten.

Hoeveel urine is vereist voor geldigheid van de TENA U-test?

De kamer in de testkaart neemt tot bijna 200 µl op. Voor een geldige test is ongeveer 2 ml urine vereist als de urine rechtstreeks op of zeer nabij het openingsgaatje van de testkaart druppelt. Ongeveer 10 ml is vereist als de urine in het gebied rond het openingsgaatje vloeit.

Midstraalurine (noodzakelijk bij het afgeven van een normaal urinemonster) is niet vereist bij het uitvoeren van de TENA U-test. Waarom niet?

Een midstraalurinemonster wordt normaal gesproken afgenomen om mogelijke besmetting met bacteriën aan de ingang van de urinebuis te voorkomen. Deze besmettende bacteriën kunnen leiden tot vals positieve resultaten in de urinecultuur.

Als dergelijke bacteriën gedurende de toepassing van de TENA U-test worden verspreid, kunnen ze in de testkaart binnendringen. Maar vanwege de chemische omstandigheden op de testkaart kunnen de bacteriën niet metabolisch actief zijn en geen nitriet produceren. Dit leidt daarom niet tot vals-positieve resultaten.

Als buiten de urinebuis aanwezige leukocyten in de testkamer worden verspreid, kunnen ze een verspreide violet verkleuring veroorzaken, wat niet als een positief resultaat dient te worden opgevat (zoals beschreven in de brochure).

Als urine zich minder dan 4 uur in de blaas bevindt, hebben de bacteriën geen tijd om nitriet uit nitraat op te bouwen en wordt het resultaat niet als positief getoond. Hoe werkt dit bij de TENA U-test?

Hetzelfde geldt voor de TENA U-test. Als er een lage concentratie van bacteriën is, dan wordt de detectielimiet voor nitriet niet bereikt. Alle testen op basis van droge chemie kennen deze beperking, niet alleen de TENA U-test.

Als urine zich minder dan 4 uur in de blaas bevindt, hebben de bacteriën geen tijd om nitriet uit nitraat op te bouwen en wordt het resultaat niet als positief getoond. Hoe werkt dit bij de TENA U-test?

Hetzelfde geldt voor de TENA U-test. Als er een lage concentratie van bacteriën is, dan wordt de detectielimiet voor nitriet niet bereikt. Alle testen op basis van droge chemie kennen deze beperking, niet alleen de TENA U-test.

Bacteriurie is een zeer vaak voorkomende aandoening bij patiënten die langdurig in een instelling verblijven. Tot wel 90% van de patiënten heeft bacteriurie met leukocyten in de urine, maar geen symptomen. Hoe werkt dit in combinatie met de TENA U-test?

Deze vaak voorkomende aandoening staat bekend als asymptomatische bacteriurie, die niet gescreend of behandeld hoeft te worden (uiteindelijke beslissing door de verantwoordelijke arts). De TENA U-test dient alleen te worden gebruikt bij het vermoeden van een urineweginfectie vanwege de aanwezigheid van symptomen, zoals verslechterde algemene toestand van de bewoner, zwaardere incontinentie, meer verwarring bij de bewoner of een hoge temperatuur. Symptomen zijn over het algemeen niet zeer specifiek bij senioren en daarom kan de diagnose niet alleen op basis van symptomen worden bepaald. Dan dient de TENA U-test te worden gebruikt ter controle van zowel nitriet als leukocyten. Als het resultaat van de TENA U-test negatief is, dan is een UTI niet de oorzaak van deze niet-specifieke symptomen en dienen andere oorzaken te worden onderzocht.

Enterococcus en pseudomonas bouwen geen nitriet op. Hoe groot is de kans op onjuiste negatieve resultaten en wat is het risico?

E.coli is nog steeds de meest voorkomende oorzaak van een urineweginfectie bij senioren. Enterococcus en pseudomonas kunnen echter ook de veroorzakende micro-organismen zijn. Als een urineweginfectie door één van deze organismen wordt veroorzaakt, dan zal de leukocytenindicator nog steeds de aanwezigheid van een ontsteking in de blaas tonen en is verder onderzoek noodzakelijk. Aangezien deze organismen ook bekend staan vanwege hoge antibiotische resistentie, is een urinecultuur de meest geschikte wijze om te controleren welke antibiotica dienen te worden gebruikt. Empirische behandeling zal naar alle waarschijnlijkheid falen.

Welk leukocytenniveau is nodig om een positief resultaat te laten zien in de TENA U-test?

Er is een onbesmet urinemonster vereist. Dit kan worden afgenomen met midstraalurine op het toilet of via invasieve methoden als katheterisatie of suprapubische aspiratie.

Er zijn kant en klare testkits verkrijgbaar met de passende agar voor bacteriële groei op een dipstick (zie de afbeeldingen hieronder). De agarplaatjes worden ondergedompeld in het urinemonster en onmiddellijk teruggeplaatst in de houder. De containers met de agarplaatjes worden vervolgens geïncubeerd bij 37°, de geschikte omstandigheden voor bacteriëngroei.

Na de door de fabrikant aanbevolen incubatietijd worden de agarplaatjes gecontroleerd op het aantal groeiende koloniën (zie de afbeelding hieronder). Met de referentiebeelden is een beoordeling mogelijk van de bacterieconcentratie in het geteste urinemonster, evenals een beslissing over de eventuele aanwezigheid van een urineweginfectie.

Wat is een antibiogram en hoe wordt het uitgevoerd?

Er wordt één kolonie van de urinecultuur afgenomen en verspreid op een nieuw agarplaatje. Vervolgens worden er kleine schijfjes, elk met een ander antibioticum, op de agar geplaatst. Het antibioticum verspreidt zich in de agar. Het agarplaatje wordt opnieuw op 37°C geïncubeerd om de groei van de toegepaste bacteriën te ondersteunen. 

Als er een aureool rond één van de schijfjes zichtbaar is, dan zijn de bacteriën gevoelig voor het antibioticum. Dit betekent dat dit antibioticum geschikt zou zijn voor behandeling. Als er geen aureool rond een schijfje zichtbaar is, dan zijn de bacteriën niet gevoelig en zal een behandeling met dit antibioticum falen. Voorbeelden van een antibiogram.

Referenties

1SCA: Vergelijkend onderzoek naar benodigde tijd voor de toepassing van de TENA U-test ten opzichte van traditionele methoden voor het detecteren van urineweginfecties. November 2013.
2Krähenbühl et al.: Evaluation of a novel in-vitro diagnostic device for the detection of urinary tract infections in diaper wearing children. Swiss Med Wkly. 2012;142:w13560.
3Nicolle et al.: Urinary Tract Infections in Long-Term Care Facilities. Infect Control Hosp Epidemiol. 1993; 14 (4); 220-225.
4Augur: Quantitative product test in Sweden and the Netherlands. 2011; Sponsor: SCA.